Januari 2026 liet een bittere smaak achter in het hart van de wereldreggae. Binnen een paar dagen vertrokken twee fundamentele pijlers van de Jamaicaanse muziek naar Zion en markeerden het begin van het jaar met stilte, respect en een levende herinnering. Het waren niet alleen muzikanten: ze waren architecten van geluid, culturele ambassadeurs en bewakers van een traditie die vandaag de dag over de hele planeet weerklinkt.
(6 april 1956 – 18 januari 2026)
Op 18 januari namen Jamaica en de wereld afscheid van Steve “Cat” Coore, gitarist, arrangeur en laatste levende oprichter van Third World, een band die wereldwijd bekend staat als The Reggae Ambassadors.
Cat Coore speelde niet alleen gitaar: ze bouwde soundscapes. Zijn stijl mengde rootsreggae, soul, jazz en R&B met een unieke elegantie. Third World was een van de eerste bands die reggae naar internationale podia bracht zonder de essentie ervan te verliezen, en Cat was de sleutel in dat evenwicht tussen roots en verfijning.
Buiten het podium was hij een mentor, leraar en verdediger van reggae als universele muziek, altijd toegewijd aan de Jamaicaanse identiteit en muzikale uitmuntendheid.
(10 mei 1952 – 26 januari 2026)
Dagen later, op 26 januari, ging reggae opnieuw in rouw met het vertrek van de grote Sly Dunbar. Drummer, producer en ritmearchitect Sly was een van de meest invloedrijke figuren in de geschiedenis van de moderne muziek.
Samen met Robbie Shakespeare vormde hij Sly & Robbie, waarschijnlijk de meest opgenomen ritmesectie aller tijden, met duizenden sessies die het geluid van reggae, dub, dancehall en meer bepaalden. Sly hield niet alleen de tijd bij: hij vond reggaedrums opnieuw uit en introduceerde patronen, stiltes en accenten die nog steeds worden bestudeerd en gerepliceerd.
Zijn impact overstijgt Jamaica: hij werkte samen met artiesten als Bob Dylan, Grace Jones, The Rolling Stones, Serge Gainsbourg en nog veel meer, waardoor hij de Jamaicaanse impuls naar de wereld bracht.
Hoewel hun artistieke paden verschillend waren, deelden Cat Coore en Sly Dunbar iets essentieels: absoluut respect voor muziek en Jamaicaanse roots. Sly nam als sessiemuzikant deel aan meerdere opnames van artiesten en projecten dichtbij de Derde Wereld, vooral in Kingston-studio's tijdens de gouden decennia van reggae. Het was niet ongebruikelijk dat deze giganten samenvielen in sessies, festivals of gesprekken waarbij groove de gemeenschappelijke taal was.
Beiden begrepen dat reggae niet alleen maar ritme is: het is een boodschap, discipline en spiritualiteit.
Vanuit Pull It Up Radio eren we het leven en werk van deze twee reuzen. Zijn muziek blijft generaties inspireren, onderwijzen en verbinden. Januari 2026 herinnerde ons eraan dat legendes niet sterven: ze transformeren in een eeuwige frequentie.
Moge Zion je ontvangen met oneindige dubplates. Bedankt, Kat. Bedankt, Sly.
Trek het omhoog. Altijd.